Reprezentacja Austrii w piłce nożnej to drużyna, która w historii futbolu zapisała się złotymi zgłoskami, choć dziś rzadko wymienia się ją w jednym szeregu z europejskimi potęgami. Wunderteam z lat 30., legendarny Matthias Sindelar, trzecie miejsce na mundialu 1954 czy historyczny triumf nad Niemcami w Cordobie – to tylko niektóre z momentów, które definiują austriacką piłkę. Współcześnie kadra z Davidem Alabą na czele powraca do europejskiej elity, pokazując, że tradycje alpejskiego futbolu wciąż żyją. Austriacy grają z charakterystycznym połączeniem techniki i inteligencji taktycznej, co czyni ich jednym z bardziej interesujących zespołów do obserwowania.
Reprezentacja Austrii w piłce nożnej – skład na bieżące rozgrywki
Kadra prowadzona obecnie przez Ralfa Rangnicka przechodzi fazę odbudowy po udanych występach na Euro 2024, gdzie Austriacy sensacyjnie wygrali grupę z Francją i Holandią. Pełną listę piłkarzy, którzy w tym sezonie reprezentują Austrię, znajdziesz poniżej.
Bramkarze
Obrońcy
Pomocnicy
Napastnicy
Złota era – Wunderteam lat 30.
Wunderteam (Cudowna Drużyna) to nazwa nadana reprezentacji Austrii w latach 30., która pod wodzą menedżera Hugo Meisla miała niepokonaną serię 14 meczów między kwietniem 1931 a grudniem 1932. To był okres absolutnej dominacji austriackiego futbolu w Europie, kiedy alpejska kadra rozgrywała przeciwników na wszystkich frontach.
Przed mistrzostwami świata 1934 Austriacy rozbijali swoich rywali, notując zwycięstwa 5:0 i 6:0 nad Niemcami, 6:0 nad Szwajcarią oraz 8:2 nad Węgrami. Styl gry zespołu opierał się na szybkim podaniu wprowadzonym przez Anglika Jimmy’ego Hogana, co było rewolucją w ówczesnym futbolu zdominowanym przez siłę fizyczną i długie piłki.
W 1932 roku Austriacy wygrali Puchar Europy Środkowej, poprzednik Mistrzostw Europy, pokonując Włochy 4:2. Na mundial 1934 Austria przyjechała jako jeden z faworytów i dotarła do półfinału, gdzie przegrała 0:1 z Włochami, a następnie 2:3 z Niemcami w meczu o trzecie miejsce. Półfinał rozegrano w fatalnych warunkach pogodowych, które ograniczyły ruch piłki, a jedyną bramkę zdobyto po tym, jak austriacki bramkarz został zepchnięty za linię – sędzia Ivan Eklind był krytykowany za stronniczość wobec gospodarzy.
Wunderteam miał niepokonaną serię 14 meczów między kwietniem 1931 a grudniem 1932 – to był szczyt austriackiego futbolu.
Osiągnięcia Wunderteamu obejmowały również srebrny medal na Igrzyskach Olimpijskich 1936. Austria zakwalifikowała się do mundialu 1938, ale wycofała się niecałe trzy miesiące przed rozpoczęciem turnieju po Anschlussie – aneksji przez nazistowskie Niemcy w marcu 1938 roku, gdy Austriacki Związek Piłki Nożnej został rozwiązany.
Matthias Sindelar – Mozart futbolu
Matthias Sindelar, znany jako Der Papierene (Papierowy Człowiek) z powodu szczupłej budowy ciała, był gwiazdą i kapitanem Wunderteamu. W sondażu przeprowadzonym w 1999 roku przez Międzynarodową Federację Historii i Statystyki Piłkarskich (IFFHS) został uznany za najlepszego austriackiego piłkarza XX wieku, a rok wcześniej nazwano go sportowcem stulecia Austrii.
Sindelar zachwycał kolegów z drużyny i kibiców hipnotyzującymi dryblingami oraz umiejętnością rozgrywania podań, których nikt nie przewidywał. Był gwiazdą Austrii Wiedeń w latach 20. i 30., zdobył 5 Pucharów Austrii z klubem i był odkryciem mundialu 1934, gdzie wygrał Srebrną Piłkę dla najlepszego zawodnika turnieju.
Matthias Sindelar, który nie grał dla Niemiec, został znaleziony martwy w swoim domu w 1939 roku w okolicznościach, które są przedmiotem debaty do dziś. Jego śmierć pozostaje jedną z największych tragedii w historii futbolu – spekuluje się, że mogła być związana z jego sprzeciwem wobec aneksji Austrii przez Niemcy.
Inne gwiazdy Wunderteamu
Josef Bican, Anton Schall, Josef Smistik i Walter Nausch byli filarami drużyny, która zdominowała europejski futbol w tamtej erze. Josef Bican był czystą maszyną do strzelania bramek – wiedeński napastnik miał wszystkie atrybuty potrzebne do bycia topowym snajperem: tempo, siłę i wzrost.
Powojenne sukcesy – mundial 1954
Po II wojnie światowej Austria odbudowała swoją reprezentację i osiągnęła najlepszy wynik w historii mistrzostw świata w 1954 roku, zajmując trzecie miejsce. To pozostaje do dziś najwyższym osiągnięciem austriackiej kadry na mundialu.
Ich zwycięstwo 7:5 nad Szwajcarią w tym samym turnieju ustanowiło rekord największej liczby bramek zdobytych w jednym meczu mistrzostw świata – łącznie 12 goli w jednym spotkaniu to widowisko, którego nie powtórzono do dziś.
Ernst Ocwirk jest uważany za jednego z największych austriackich piłkarzy wszech czasów i był prawdopodobnie najlepszym środkowym obrońcą swojego pokolenia – między 1945 a 1962 rokiem rozegrał 62 mecze dla Austrii i uczestniczył w mundialu 1954, gdzie Austria zajęła trzecie miejsce.
Gerhard Hanappi to jeden z największych austriackich graczy – miał 93 występy między 1948 a 1962 rokiem i był kapitanem reprezentacji od 1955 roku. Hanappi był kluczowym elementem austriackiej drużyny, która zajęła trzecie miejsce na mundialu 1954, najwyższym osiągnięciu kadry narodowej.
Cud z Cordoby – triumf nad Niemcami w 1978
Mundial 1978 przyniósł Austrii ogromną dumę – w drugiej rundzie pokonali Niemcy Zachodnie po raz pierwszy od 47 lat, co zapamiętano w Austrii jako „Cud z Cordoby”, a w Niemczech jako „Hańba Cordoby”. To zwycięstwo zajmuje szczególne miejsce w austriackiej historii piłkarskiej.
Lata 70. i 80. to również czas, gdy Austria regularnie kwalifikowała się do wielkich turniejów. W 1978 roku Austria dotarła do drugiej rundy, a w 1982 osiągnęła ten sam etap, zapamiętany z powodu zwycięstwa nad RFN w fazie grupowej.
Podczas mundialu 1982 w Hiszpanii Austria i RFN spotkały się w ostatnim meczu fazy grupowej – obie drużyny wiedziały, że zwycięstwo Niemców jedną bramką zapewni awans obu zespołom, podczas gdy wszystkie inne wyniki wyeliminowałyby jedną z drużyn. Po dziesięciu minutach intensywnego ataku Horst Hrubesch strzelił dla RFN, a przez kolejne 80 minut obie drużyny głównie kopały piłkę bez prób ataku – mecz stał się znany jako „pakt o nieagresji z Gijón”. Ten mecz wywołał oburzenie kibiców wielu reprezentacji, w rezultacie czego wszystkie przyszłe turnieje przewidują jednoczesne rozgrywanie ostatnich meczów grupowych.
Rekordziści i legendarne postacie
| Kategoria | Zawodnik | Statystyka |
|---|---|---|
| Najwięcej meczów | Andreas Herzog | 103 występy |
| Najwięcej bramek | Toni Polster | 44 gole |
| Drugi strzelec | Hans Krankl | 34 gole |
| Rekord bramek w jednym meczu | Hans Krankl | 6 goli (zwycięstwo 9:0 nad Maltą w 1977) |
Andreas Herzog – rekordzista występów
Andreas Herzog jest najbardziej utytułowanym pod względem liczby występów zawodnikiem Austrii z 103 meczami – zadebiutował 6 kwietnia 1988 w remisie 2:2 z Grecją, wyrównał rekord Toniego Polstera 17 kwietnia 2002 podczas 95. występu, a miesiąc później go przebił, stając się jedynym Austriakiem z ponad 100 meczami w kadrze.
Z Werderem Bremen Herzog wygrał Bundesligę w 1993 roku i został Austriackim Piłkarzem Roku w tym samym sezonie – był również długoletnią gwiazdą reprezentacji, gdzie jako pierwszy zawodnik zdobył 100 meczów dla swojego kraju, kończąc karierę z 103 występami w 2003.
Toni Polster – król strzelców
Niewielu austriackich zawodników demonstrowało tak zdeterminowaną wolę strzelania we wszystkich arenach jak Toni Polster – był jednym z symboli austriackiego futbolu w latach 80. i 90., osiągając ogromny sukces zarówno w kraju, jak i za granicą.
W futbolu krajowym Polster był wielką gwiazdą Austrii Wiedeń, zdobywając 3 tytuły mistrzowskie w latach 80., co zaowocowało transferem do Hiszpanii, gdzie spędził kilka udanych sezonów w Sevilli, w tym kampanię 1989-1990 z 33 golami. Ta regularna forma strzelecka przyniosła Polsterowi dwukrotne miano Austriackiego Piłkarza Roku oraz Złoty But Europy w 1987.
Forma przenosiła się również do kadry narodowej, gdzie grał na mundialach 1990 i 1998 – przez 96 meczów w trzech dekadach Polster strzelił 44 gole, co jest rekordem reprezentacji.
Hans Krankl – złoty but i legenda lat 70.
Hans Krankl był kolejnym austriackim bohaterem futbolowym lat 70. – zabójczy napastnik ugruntował swoją reputację pomagając FC Barcelonie zdobyć Puchar Zdobywców Pucharów UEFA 1978/79, a rok wcześniej zdobył Złoty But przyznawany najlepszemu strzelcowi Europy z dorobkiem 41 goli dla SK Rapid Wiedeń.
Hans Krankl strzelił 6 goli w jednym meczu podczas zwycięstwa 9:0 nad Maltą w 1977 roku – rekord, który wciąż należy do niego.
Herbert Prohaska – piłkarz stulecia
Jego kolega z drużyny, były pomocnik Herbert Prohaska, został wybrany Piłkarzem Stulecia w Austrii. To wyróżnienie pokazuje, jak wielki wpływ miał na austriacki futbol.
David Alaba – współczesna ikona
Niewielu zawodników we współczesnej grze jest tak wszechstronnych jak David Alaba – pomimo tego, że jest najbardziej znany jako lewy obrońca, Alaba to piłkarz, który może również błyszczeć jako skrzydłowy, środkowy obrońca czy nawet środkowy pomocnik.
Alaba był gwiazdą w zespole Bayernu Monachium, który zdominował Bundesligę przez większość lat 2010., gdzie wygrał 10 tytułów ligowych w 11 sezonach. Osobisty sukces Alaby został podkreślony w tym okresie, gdy został nazwany Austriackim Piłkarzem Roku rekordowe 8 razy – wyczyn, którego nikt nie dokonał.
Transfer za duże pieniądze w 2021 roku do Realu Madryt pozwolił Alabie kontynuować powiększanie swojej kolekcji trofeów po wygraniu tytułu La Liga 2021/22, czyniąc go jednym z najbardziej utytułowanych austriackich piłkarzy wszech czasów.
Styl gry – od Wunderteamu do współczesności
Styl Wunderteamu koncentrował się na szybkim podaniu wprowadzonym przez Anglika Jimmy’ego Hogana, a linia ataku była uzupełniona przez szerokich pomocników i atakującego środkowego obrońcę. To było rewolucyjne podejście w latach 30., które wyprzedziło swoją epokę.
Styl Wunderteamu zapowiadał total football holenderskich drużyn lat 70. oraz strategie oparte na posiadaniu piłki stosowane przez niektóre z najbardziej utytułowanych klubów i reprezentacji narodowych końca XX i początku XXI wieku. Austriacy byli wizjonerami, którzy pokazali, że futbol to nie tylko siła fizyczna, ale przede wszystkim inteligencja taktyczna.
Współczesna reprezentacja Austrii pod wodzą Ralfa Rangnicka również stawia na intensywny pressing i szybkie przejścia z obrony do ataku. To kontynuacja tradycji technicznego, inteligentnego futbolu, który zawsze charakteryzował austriacką kadrę.
Wielkie turnieje i osiągnięcia
| Turniej | Rok | Osiągnięcie |
|---|---|---|
| Mistrzostwa Świata | 1934 | 4. miejsce |
| Mistrzostwa Świata | 1954 | 3. miejsce (najlepszy wynik w historii) |
| Igrzyska Olimpijskie | 1936 | Srebrny medal |
| Puchar Europy Środkowej | 1932 | Zwycięstwo (4:2 z Włochami) |
| Euro | 2024 | 1. miejsce w grupie (historyczne osiągnięcie) |
Austria zakwalifikowała się do finałów mistrzostw świata siedem razy, a ich najlepsze wyniki przypadły na te złote lata – czwarte miejsce we Włoszech w 1934 i trzecie miejsce w 1954 w Szwajcarii.
Austria była współgospodarzem Euro 2008 ze Szwajcarią, co oznaczało ich pierwszy udział w turnieju mistrzostw Europy. Choć nie wyszli z grupy, był to ważny moment dla rozwoju futbolu w kraju.
Na Euro 2024 w Niemczech Austria została rozlosowana do grupy D z Francją, Holandią i Polską – sensacyjnie zajęła pierwsze miejsce w grupie, wyprzedzając Francję i Holandię, co uznano za historyczne osiągnięcie, jednak odpadła w 1/8 finału po porażce 2:1 z Turcją.
Rywalizacje i tradycyjni przeciwnicy
Rywalizacja Austria-Węgry jest drugim najczęściej rozgrywanym meczem międzynarodowym w historii futbolu, ustępując tylko rywalizacji Argentyna-Urugwaj – Austria spotkała się z Węgrami 137 razy, z czego wygrała 40, zremisowała 30 i przegrała 67.
Chociaż mecz między Austrią a Węgrami jest drugim najczęściej rozgrywanym meczem międzynarodowym w futbolu, Niemcy są głównym rywalem Austrii od czasu II wojny światowej. Zwycięstwo w Cordobie w 1978 roku pozostaje jednym z najsłodszych triumfów w austriackiej historii.
Barwy i symbolika
Tradycyjny strój domowy reprezentacji to biała koszulka, czarne spodenki i białe getry – kolory pochodzą od Zakonu Krzyżackiego. Tradycyjny strój wyjazdowy to kolory flagi: czerwona koszulka, białe spodenki i czerwone getry.
W 2004 roku Hans Krankl, trener Austrii i legendarny były napastnik, podjął decyzję o zamianie strojów tak, aby czerwony był pierwszym wyborem. Miało to podkreślić austriacką tożsamość i odróżnić kadrę od sąsiednich Niemiec.
Współczesność i przyszłość
Reprezentacja Austrii w piłce nożnej przechodzi obecnie renesans. Po latach nieobecności na wielkich turniejach, kadra powróciła do europejskiej elity, kwalifikując się kolejno na Euro 2016, 2020 i 2024. Sukces na ostatnim turnieju, gdzie Austria wygrała grupę z Francją i Holandią, pokazuje, że alpejski futbol ma się dobrze.
Z Davidem Alabą jako liderem i nowymi talentami przebijającymi się do kadry, Austria ma szansę nawiązać do swoich najlepszych tradycji. Styl gry oparty na intensywnym pressingu, szybkich przejściach i technicznym futbolu to kontynuacja tego, co zapoczątkowało Wunderteam niemal sto lat temu.
Austriacka kadra pozostaje jedną z najbardziej fascynujących reprezentacji w Europie – zespołem z bogatą historią, legendarnymi postaciami i stylem, który zawsze stawiał na piękno gry. Od Matthiasa Sindelara po Davida Alabę, od Wunderteamu po współczesnych mistrzów – reprezentacja Austrii udowadnia, że wielkość nie mierzy się tylko trofeami, ale również wpływem na rozwój futbolu.