AS Roma to klub, który od dekad buduje swoją pozycję wśród włoskiej piłkarskiej elity, choć nigdy nie należał do absolutnych hegemonów Serie A. Giallorossi zdobyli trzy mistrzostwa Włoch – w sezonach 1941/42, 1982/83 oraz 2000/01 – co plasuje ich w gronie liczących się, ale nie dominujących zespołów ligi. Znacznie lepiej Romie idzie w rozgrywkach pucharowych, gdzie dziewięciokrotnie triumfowała w Coppa Italia, a także sięgnęła po międzynarodowe trofea. Historia tego klubu to pasmo sukcesów przeplatanych rozczarowaniami, wielkich postaci i niezapomnianych sezonów.
AS Roma: rozgrywki i mecze w bieżącym sezonie
Rzymianie rozgrywają swoje spotkania na Stadio Olimpico, dzieląc obiekt z lokalnym rywalem Lazio. W tym sezonie Roma ponownie walczy o miejsce w europejskich pucharach, kontynuując swoją długoletnią obecność w Serie A. Kompletne zestawienie wszystkich meczów Giallorossich z bieżącego sezonu – zarówno ligowych, jak i pucharowych – znajdziesz w szczegółowej tabeli poniżej.
Trzy tytuły mistrzowskie w historii klubu
Pierwszego scudetto Roma sięgnęła w sezonie 1941/42, jeszcze przed zakończeniem II wojny światowej. To był przełomowy moment dla klubu założonego zaledwie piętnaście lat wcześniej. Sukces przyszedł w trudnych czasach, ale zapisał się na trwałe w annałach klubowej historii.
Drugi tytuł mistrzowski przyszedł po czterech dekadach oczekiwania. Sezon 1982/83 to najważniejszy okres w historii Romy, gdy drużyna prowadzona przez szwedzkiego trenera Nilsa Liedholma zdominowała Serie A. W składzie błyszczeli Paulo Roberto Falcao, Bruno Conti i Roberto Pruzzo. Ten ostatni zdobył w tamtym sezonie 19 bramek, co pomogło Romie zgarnąć mistrzostwo z przewagą nad Juventusem.
Trzeci i jak dotąd ostatni tytuł przypadł na sezon 2000/01. Pod wodzą Fabio Capello Roma rozegrała fenomenalny sezon, w którym kluczową rolę odegrali Francesco Totti, Gabriel Batistuta oraz młody wówczas Vincenzo Montella. Giallorossi zdobyli 75 punktów, wyprzedzając Juventus o zaledwie dwa oczka. Batistuta strzelił w tym sezonie 20 goli w lidze, tworząc śmiercionośny duet z Tottim.
Roma czekała 18 lat między drugim a trzecim tytułem mistrzowskim – od 1983 do 2001 roku.
Wicemistrzostwa i walka o czołówkę
Znacznie częściej niż po tytuł mistrzowski Roma sięgała po medale za drugie miejsce. Klub z Wiecznego Miasta był wicemistrzem Włoch aż czternaście razy, co pokazuje jego stabilną pozycję w elicie, ale też frustrującą niemoc w przełamywaniu dominacji innych gigantów.
Szczególnie bolesne były srebrne medale w sezonach, gdy Roma była blisko triumfu. W 2010 roku zespół prowadzony przez Claudio Ranieriego walczył do końca z Interem Mediolan, ale ostatecznie przegrał wyścig o scudetto. Podobnie w sezonie 2013/14, gdy Roma pod wodzą Rudy Garcii rozpoczęła rozgrywki fenomenalnie – wygrała pierwsze dziesięć meczów sezonu, co było rekordem klubu. Jednak w drugiej części sezonu forma zespołu spadła i tytuł powędrował do Juventusu.
Sezon 2016/17 również przyniósł drugie miejsce, tym razem z 87 punktami na koncie. To najlepszy wynik punktowy w historii klubu, ale nawet to nie wystarczyło – Juventus zdobył 95 punktów. Roma strzeliła wtedy 90 goli w lidze, co było imponującym osiągnięciem ofensywnym.
| Sezon | Pozycja | Punkty | Bramki |
|---|---|---|---|
| 2000/01 | 1. miejsce | 75 | 68 |
| 2016/17 | 2. miejsce | 87 | 90 |
| 2013/14 | 2. miejsce | 85 | 72 |
| 2017/18 | 3. miejsce | 77 | 61 |
Coppa Italia – dziewięć triumfów
Jeśli w Serie A Roma nie może równać się z największymi, to w Pucharze Włoch jest absolutną potęgą. Dziewięć zwycięstw w Coppa Italia plasuje Giallorossich na trzecim miejscu w historycznej klasyfikacji, za Juventusem (15 trofeów) i Interem (9 trofeów, ale z gorszym bilansem finałów).
Pierwszy triumf w Pucharze Włoch Roma odniosła w sezonie 1963/64, pokonując w finale Torino. Kolejne trofea przychodziły regularnie: 1969, 1980, 1981, 1984, 1986, 1991, 2007 i 2008. Szczególnie udany był okres lat 80., gdy Roma czterokrotnie sięgnęła po to trofeum w ciągu siedmiu lat.
Ostatnie dwa triumfy – w 2007 i 2008 roku – były szczególnie ważne, bo przyszły w okresie, gdy klub nie mógł marzyć o mistrzostwie. W finale 2007 Roma pokonała Inter 6:2 w dwumeczu, co było prawdziwą demonstracją siły. Rok później Giallorossi obronili tytuł, wygrywając z Interem 2:1.
Roma wygrała cztery finały Coppa Italia w latach 80. – więcej niż jakikolwiek inny klub w tamtej dekadzie.
Europejskie sukcesy i rozczarowania
Finały pucharów europejskich
Roma dotarła do finałów europejskich pucharów trzykrotnie, ale tylko raz udało się sięgnąć po trofeum. W sezonie 1960/61 Giallorossi wygrali Puchar Targów, pokonując w finale Birmingham City 4:2 w dwumeczu. To jedyne międzynarodowe trofeum w gablocie klubu na poziomie seniorskim.
Najbardziej dramatyczny był finał Pucharu Europy (dzisiejszej Ligi Mistrzów) w 1984 roku. Roma grała na własnym stadionie – Stadio Olimpico – przeciwko Liverpoolowi. Po bezbramkowym remisie przyszły rzuty karne, które Anglicy wygrali 4:2. Porażka na własnym stadionie w najważniejszym meczu w historii klubu to trauma, która do dziś boli rzymskich kibiców.
W 1991 roku Roma dotarła do finału Pucharu UEFA, ale przegrała z Interem Mediolan 1:2 w dwumeczu. Porażka w finale z lokalnym rywalem była kolejnym ciosem dla klubowych ambicji.
Półfinały Ligi Mistrzów
W nowszej historii Roma dwukrotnie docierała do półfinałów Ligi Mistrzów. W sezonie 2017/18 zespół prowadzony przez Eusebio Di Francesco sensacyjnie wyeliminował Barcelonę w ćwierćfinale, odrabiając stratę 1:4 z pierwszego meczu i wygrywając na Stadio Olimpico 3:0. Ten mecz przeszedł do historii jako „Remontada Romana”.
W półfinale Roma trafiła na Liverpool i przegrała 6:7 w dwumeczu. Pierwszy mecz w Liverpoolu zakończył się druzgocącą porażką 5:2, a choć w rewanżu Giallorossi wygrali 4:2, to nie wystarczyło to do awansu.
Wcześniej, w sezonie 1983/84, Roma również dotarła do półfinału Pucharu Europy (przed przegranym finałem), co pokazuje, że w najlepszych latach klub potrafi rywalizować z europejską elitą.
Francesco Totti – symbol klubu
Niemożliwe jest pisanie o Romie bez wspomnienia Francesco Tottiego. Legendarny kapitan spędził w klubie całą karierę – 25 sezonów, rozgrywając 785 meczów i zdobywając 307 goli. To absolutny rekord klubu we wszystkich kategoriach.
Totti zadebiutował w pierwszym zespole w 1993 roku jako 16-latek i zakończył karierę w 2017 roku w wieku 40 lat. Przez cały ten czas był wierny Romie, odrzucając lukratywne oferty z bogatszych klubów. Dla kibiców Giallorossich jest nie tylko najlepszym piłkarzem w historii klubu, ale też symbolem lojalności i przywiązania do barw.
Najlepsze lata Tottiego przypadły na przełom wieków. W sezonie 2000/01, gdy Roma zdobyła ostatni tytuł mistrzowski, Totti był kluczowym graczem, zdobywając 13 goli w lidze. W sezonie 2006/07 został królem strzelców Serie A z 26 trafieniami, co w wieku 30 lat było imponującym osiągnięciem.
Francesco Totti rozegrał dla Romy 785 meczów – nikt w historii klubu nie zbliżył się do tego rekordu.
Inni wybitni strzelcy w historii Romy
Choć Totti jest bezkonkurencyjny, Roma miała w swojej historii wielu znakomitych napastników. Roberto Pruzzo strzelił dla klubu 138 goli w latach 1978-1988, będąc dwukrotnie królem strzelców Serie A (1981, 1982). Pruzzo był kluczową postacią drużyny, która zdobyła mistrzostwo w 1983 roku.
Gabriel Batistuta, argentyński napastnik, spędził w Romie tylko trzy sezony (2000-2003), ale zapisał się w historii klubu złotymi zgłoskami. „Batigol” strzelił 30 goli w sezonie mistrzowskim 2000/01, w tym 20 w lidze. Jego fizyczna gra i śmiercionośna skuteczność uczyniły go idolem kibiców.
Vincenzo Montella, znany jako „Aeroplanino” (samolot) ze względu na swoją charakterystyczną celebrację bramek, zdobył 83 gole dla Romy w latach 1999-2009. Był ważną częścią mistrzowskiej drużyny i przez lata tworzył skuteczny duet z Tottim.
Amedeo Amadei, legenda z lat 40. i 50., strzelił dla Romy 115 goli i jest jednym z symboli wczesnej historii klubu. Pedro Manfredini (111 goli) i Rodolfo Volk (103 gole) również zasługują na wspomnienie jako wybitni napastnicy z pierwszych dekad istnienia klubu.
| Strzelec | Lata gry | Bramki |
|---|---|---|
| Francesco Totti | 1992-2017 | 307 |
| Roberto Pruzzo | 1978-1988 | 138 |
| Amedeo Amadei | 1936-1948 | 115 |
| Pedro Manfredini | 1927-1939 | 111 |
| Rodolfo Volk | 1927-1939 | 103 |
Derby della Capitale – wieczna rywalizacja
Derby Rzymu to jeden z najbardziej emocjonalnych pojedynków w światowym futbolu. Roma i Lazio dzielą Stadio Olimpico, co sprawia, że każde derby ma wyjątkową atmosferę. Bilans historyczny jest wyrównany – w ponad 180 meczach obie drużyny wygrały podobną liczbę spotkań, z niewielką przewagą Romy.
Najwyższe zwycięstwo Romy w derbach to 5:0 z 2002 roku, gdy Giallorossi rozgromili lokalnego rywala w spektakularnym stylu. Dla kibiców Romy to jedno z najsłodszych wspomnień. Z kolei Lazio może pochwalić się zwycięstwem 5:1 z 1951 roku.
Derby często decydowały o prestiżu w mieście, choć rzadko miały bezpośredni wpływ na walkę o tytuł. Wyjątkiem był sezon 1999/2000, gdy Lazio zdobyło mistrzostwo, a Roma skończyła na piątym miejscu – to był trudny okres dla Giallorossich. Jednak rok później Roma odpowiedziała zdobyciem scudetto.
Stadio Olimpico – dom Giallorossich
Roma gra na Stadio Olimpico od 1953 roku, choć stadion powstał już w 1937 roku. Obiekt został zbudowany na Igrzyska Olimpijskie w 1960 roku i od tego czasu jest główną areną sportową Rzymu. Stadion mieści 70 634 widzów, co czyni go jednym z największych obiektów piłkarskich we Włoszech.
Dzielenie stadionu z Lazio ma swoje wady – obie drużyny muszą dostosowywać się do wspólnego kalendarza, a atmosfera nigdy nie jest w pełni „domowa” w taki sposób, jak na stadionach należących do jednego klubu. Mimo to Stadio Olimpico to miejsce wielu niezapomnianych momentów w historii Romy, od mistrzowskich celebracji po historyczne mecze europejskie.
Klub od lat rozważa budowę własnego stadionu, który pozwoliłby na większą niezależność i lepsze dochody komercyjne. Plany były wielokrotnie przedstawiane, ale jak dotąd żaden z nich nie został zrealizowany.
Stadio Olimpico był gospodarzem finału Ligi Mistrzów w 2009 roku, gdy Barcelona pokonała Manchester United 2:0.
Zmiany właścicielskie i era Friedkinów
Przez większość swojej historii Roma była klubem zarządzanym przez włoskich właścicieli. W 2011 roku kontrolę nad klubem przejął amerykański biznesmen Thomas DiBenedetto wraz z grupą inwestorów, co zapoczątkowało erę zagranicznego kapitału w klubie.
W 2020 roku Roma została przejęta przez rodzinę Friedkinów, właścicieli koncernu The Friedkin Group. Dan Friedkin i jego syn Ryan zainwestowali znaczne środki w klub, spłacając długi i stabilizując finanse. To dało Romie nową perspektywę rozwoju, choć jak dotąd nie przełożyło się na wielkie sukcesy sportowe.
Pod zarządzaniem Friedkinów Roma sięgnęła po Conference League w 2022 roku, co było pierwszym europejskim trofeum od 1961 roku. Choć Conference League to najmniej prestiżowe z europejskich pucharów, dla klubu i kibiców było to ważne osiągnięcie po latach bez trofeów.
Barwy, herb i przydomki
Roma gra w charakterystycznych barwach czerwono-żółtych, które dały klubowi przydomek „Giallorossi” (żółto-czerwoni). Kolory te nawiązują do barw Rzymu – czerwień i żółć są kolorami herbu miasta.
Herb klubu przedstawia wilczycę karmiącą Romulusa i Remusa – mitycznych założycieli Rzymu. To bezpośrednie nawiązanie do legendy o powstaniu miasta i podkreślenie głębokiego związku klubu ze stolicą Włoch. Wilczyca kapitolińska to jeden z najważniejszych symboli Rzymu, a Roma jako klub dumnie kontynuuje tę tradycję.
Inny przydomek klubu to „La Magica” (Magiczna), który pojawił się w latach 80. za sprawą dziennikarza Gianniego Brerę. Określenie to miało oddawać wyjątkowy styl gry i atmosferę wokół zespołu w tamtych latach.
Roma to klub, który żyje historią i tradycją, ale wciąż czeka na powrót do czasów świetności. Trzy tytuły mistrzowskie to za mało jak na klub z tak wielką bazą kibiców i bogatą historią, ale dziewięć Pucharów Włoch i europejskie sukcesy pokazują, że Giallorossi potrafią wygrywać ważne trofea. Kibice wierzą, że kolejne scudetto to tylko kwestia czasu – pytanie brzmi, ile jeszcze będą musieli czekać.