FC Porto to jeden z najbardziej utytułowanych klubów w historii portugalskiej piłki nożnej. Klub z miasta portowego zdobył 30 mistrzostw Portugalii, dwukrotnie triumfował w Lidze Mistrzów i może pochwalić się listą legend, które zapisały się w historii europejskiego futbolu. Przez Estádio do Dragão przewinęły się postacie, które definiowały kolejne epoki klubu – od czasów świetności lat 80. po współczesne sukcesy.
Rekordy strzeleckie, liczba rozegranych meczów czy zdobyte trofea to mierniki, które pozwalają docenić wkład poszczególnych piłkarzy w historię „Smoków”. Niektórzy zostali na lata, inni przeszli przez Porto w drodze do największych europejskich gigantów, ale wszyscy zostawili swój ślad.
FC Porto – zawodnicy obecnie reprezentujący klub
Aktualny skład FC Porto to mieszanka doświadczenia i młodych talentów, którzy walczą o kolejne trofea dla klubu z Estadio do Dragão. Pełną listę piłkarzy, którzy w tym sezonie noszą barwy „Smoków”, wraz z numerami i pozycjami, znajdziesz w zestawieniu poniżej.
Bramkarze
Obrońcy
Pomocnicy
Napastnicy
Pepe – symbol lojalności i charakteru
Kepler Laveran de Lima, znany jako Pepe, to postać wyjątkowa w historii FC Porto. Brazylijski obrońca trafił do klubu w 2004 roku z Maritimo i szybko stał się fundamentem defensywy. W barwach Porto rozegrał ponad 120 meczów, zanim w 2007 roku przeniósł się do Realu Madryt za 30 milionów euro.
Co czyni historię Pepe wyjątkową, to jego powrót. W 2019 roku, po latach spędzonych w Realu i Besiktasie, wrócił do Porto jako wolny agent. Miał wtedy 36 lat, ale wciąż prezentował poziom światowej klasy. Powrót nie był sentymentalnym gestem – Pepe rzeczywiście pomógł klubowi zdobyć kolejne trofea, w tym mistrzostwo Portugalii w sezonie 2019/20.
Pepe rozegrał w FC Porto łącznie ponad 250 meczów w dwóch okresach, stając się jednym z symboli klubu XXI wieku.
Deco – mózg drużyny mistrzów Europy
Anderson Luís de Souza, znany jako Deco, to jeden z najważniejszych pomocników w historii FC Porto. Brazylijski playmaker (który później przyjął obywatelstwo portugalskie) trafił do klubu w 2002 roku i stał się kluczową postacią najbardziej triumfalnego okresu w historii „Smoków”.
Pod wodzą Jose Mourinho Deco był mózgiem drużyny, która w sezonie 2003/04 dokonała niemal niemożliwego – zdobyła Ligę Mistrzów, Puchar UEFA (w poprzednim sezonie), mistrzostwo i puchar Portugalii. W finale Ligi Mistrzów przeciwko AS Monaco w Gelsenkirchen Porto wygrało 3:0, a Deco był jednym z architektów tego sukcesu.
Portugalski pomocnik zdobył z Porto dwa mistrzostwa Portugalii (2002/03, 2003/04) oraz Puchar Portugalii. Jego występy zaowocowały transferem do FC Barcelony w 2004 roku. W Porto rozegrał około 150 meczów, strzelając ponad 30 goli – imponujący wynik jak na pomocnika.
Nagrody indywidualne Deco
Sezon 2003/04 był szczególnie udany dla Brazylijczyka. Otrzymał wtedy nagrodę dla najlepszego pomocnika Ligi Mistrzów UEFA, a także znalazł się w pierwszej dziesiątce plebiscytu na Złotą Piłkę. Jego wpływ na grę Porto był nie do przecenienia – dyktował tempo, kreował sytuacje i strzelał ważne bramki.
Radamel Falcao – kolumbijska bestia strzelecka
Radamel Falcao García przychodził do FC Porto w 2009 roku jako obiecujący napastnik z River Plate. Odchodził dwa lata później jako jedna z najgroźniejszych „dziewiątek” w Europie. Kolumbijczyk w barwach Porto rozegrał 87 meczów i strzelił 72 gole – statystyki, które mówią same za siebie.
Sezon 2010/11 był szczególnie spektakularny. Falcao zdobył 38 bramek we wszystkich rozgrywkach, prowadząc Porto do potrójnej korony – mistrzostwa Portugalii, Pucharu Portugalii i Ligi Europy. W finale Ligi Europy przeciwko Bragze w Dublinie strzelił jedynego gola meczu, dając Porto pierwsze od siedmiu lat europejskie trofeum.
Falcao w sezonie 2010/11 zdobył 17 goli w Lidze Europy – rekord rozgrywek, który do dziś pozostaje niepokonany.
Jego skuteczność była fenomenalna. Kolumbijczyk strzelał zarówno głową, jak i obiema nogami, był świetnie ustawiony w polu karnym i miał zabójczy instynkt. Transfer do Atletico Madryt za około 40 milionów euro w 2011 roku był logiczną konsekwencją jego występów.
Rekord wszech czasów – Fernando Gomes
Gdy mowa o legendach FC Porto, jedno nazwisko góruje nad wszystkimi w kategoriach strzeleckich – Fernando Gomes. Portugalski napastnik jest najlepszym strzelcem w historii klubu z 355 golami w oficjalnych meczach. To rekord, który wydaje się nietykalny.
Gomes grał w FC Porto w latach 1978-1989, rozgrywając ponad 450 meczów. Jego dorobek to nie tylko bramki – zdobył z klubem pięć mistrzostw Portugalii oraz Puchar Europy (Ligę Mistrzów) w 1987 roku. W finale przeciwko Bayernowi Monachium w Wiedniu Porto wygrało 2:1, a Gomes był kluczową postacią drużyny prowadzonej przez Artura Jorge.
| Zawodnik | Lata w klubie | Bramki | Mecze |
|---|---|---|---|
| Fernando Gomes | 1978-1989 | 355 | 457 |
| Mário Jardel | 1996-2000 | 130 | 125 |
| Radamel Falcao | 2009-2011 | 72 | 87 |
| Hélder Postiga | 2000-2003, 2014-2016 | 93 | 221 |
Złote Buty Gomes
Fernando Gomes dwukrotnie zdobywał Złoty But dla najlepszego strzelca w Europie – w sezonach 1982/83 (36 goli) i 1984/85 (39 goli w lidze portugalskiej). To osiągnięcie stawia go w gronie najlepszych napastników lat 80. na kontynencie. Jego styl gry opierał się na doskonałym pozycjonowaniu, skuteczności w polu karnym i umiejętności gry głową.
Mário Jardel – maszyna do strzelania goli
Brazylijczyk Mário Jardel to kolejna postać, która zapisała się w historii Porto złotymi zgłoskami. W latach 1996-2000 rozegrał 125 meczów i strzelił 130 goli – średnia ponad gola na mecz. Taka skuteczność w europejskiej piłce to rzadkość.
Jardel zdobył z Porto trzy mistrzostwa Portugalii z rzędu (1997/98, 1998/99, 1999/2000) i dwukrotnie został królem strzelców Ligi Mistrzów. W sezonie 1998/99 zdobył 10 bramek w europejskich pucharach, a rok później powtórzył ten wyczyn z 10 golami w Lidze Mistrzów.
Jardel w sezonie 1999/2000 strzelił 37 goli w lidze portugalskiej, zdobywając Złoty But dla najlepszego strzelca w Europie.
Brazylijczyk był klasycznym napastnikiem pola karnego – żył z podań partnerów, ale gdy już dostawał piłkę w „szesnastce”, rzadko marnował okazje. Jego transfer do Galatasaray w 2000 roku był jednym z najbardziej dochodowych w historii klubu.
Vítor Baía – strażnik bramki przez dekadę
Vítor Baía to nie tylko najlepszy bramkarz w historii FC Porto, ale także rekordzista pod względem liczby rozegranych meczów – 587 spotkań w barwach klubu. Portugalski golkiper był wychowankiem Porto i spędził w klubie większość kariery (1988-2000 i 2002-2007), z krótką przerwą na grę w Barcelonie.
Baía zdobył z Porto 11 mistrzostw Portugalii, co czyni go jednym z najbardziej utytułowanych piłkarzy w historii klubu. Był między słupkami podczas triumfu w Lidze Mistrzów 2004, gdy Porto pod wodzą Mourinho pokonało AS Monaco. Jego refleks, umiejętność gry nogami i pewność w interwencjach czyniły go kompletnym bramkarzem.
Jorge Costa – kapitan żelaznej defensywy
Jorge Costa to symbol Porto z przełomu wieków. Portugalski obrońca spędził w klubie 14 lat (1993-2007), rozgrywając ponad 500 meczów. Jako kapitan prowadził drużynę do największych sukcesów, w tym zwycięstwa w Lidze Mistrzów 2004.
Costa był typem twardego, bezkompromisowego stopera – silny fizycznie, dominujący w grze głową, bezlitosny w pojedynkach. Zdobył z Porto siedem mistrzostw Portugalii oraz liczne krajowe trofea. Jego partnerstwo z Ricardo Carvalhom w centrum defensywy było jednym z najlepszych w Europie na początku XXI wieku.
João Pinto – wszechstronność i kunszt techniczny
João Pinto to postać, która reprezentowała FC Porto przez 11 sezonów (1988-1996, 1997-2000). Portugalski pomocnik/napastnik rozegrał ponad 300 meczów, strzelając około 100 goli. Jego wszechstronność pozwalała na grę na różnych pozycjach – od skrzydła, przez środek pomocy, po pozycję napastnika.
Pinto zdobył z Porto pięć mistrzostw Portugalii oraz Puchar Europy w 1987 roku. Znany był z doskonałej techniki, dryblingu i umiejętności strzelania z dystansu. Jego kariera w Porto przypadła na lata świetności klubu w latach 80. i 90.
Hulk i James Rodríguez – gwiazdy współczesności
Na początku XXI wieku przez Porto przewinęło się wielu piłkarzy, którzy później zostali gwiazdami światowego futbolu. Brazylijczyk Hulk (2008-2012) był jednym z nich. Potężnie zbudowany skrzydłowy strzelił 77 goli w 168 meczach, prowadząc Porto do potrójnej korony w 2011 roku. Jego strzały z lewej nogi były legendarne – siła i precyzja czyniły go jednym z najgroźniejszych strzelców w Europie.
James Rodríguez, kolumbijski pomocnik, spędził w Porto lata 2010-2013, zanim przeniósł się do AS Monaco za 45 milionów euro. W Porto rozegrał 107 meczów, zdobywając 32 gole i notując liczne asysty. Jego wizja gry, technika i strzały z dystansu zapowiadały wielką karierę, którą później rozwinął w Realu Madryt.
Trenerzy, którzy tworzyli historię
Jose Mourinho to nazwisko, które na zawsze pozostanie związane z FC Porto. Portugalski szkoleniowiec prowadził klub w latach 2002-2004 i w tym czasie dokonał niemożliwego – zdobył Ligę Mistrzów, Puchar UEFA, dwa mistrzostwa Portugalii i Puchar Portugalii. Jego taktyczna dyscyplina, motywacyjne umiejętności i charyzma uczyniły z Porto europejską potęgę.
Przed Mourinho był Bobby Robson (1994-1996), angielski trener, który wprowadził profesjonalizm na nowy poziom i zdobył dwa mistrzostwa. André Villas-Boas (2010-2011) kontynuował dziedzictwo Mourinho, zdobywając potrójną koronę i Ligę Europy bez ani jednej porażki w sezonie ligowym.
FC Porto pod wodzą Villas-Boasa w sezonie 2010/11 zakończyło ligę portugalską z bilansem 27 zwycięstw i 3 remisy – bez jednej porażki.
Rekordy i osiągnięcia klubowe
FC Porto może pochwalić się imponującym dorobkiem trofeów. 30 mistrzostw Portugalii stawia klub na drugim miejscu w historii kraju, za Benfiką. Dwa triumfy w Lidze Mistrzów (1987, 2004) oraz dwa w Pucharze UEFA/Lidze Europy (2003, 2011) potwierdzają europejską klasę „Smoków”.
Klub zdobył także 19 Pucharów Portugalii oraz liczne superpuchary krajowe i międzynarodowe. W 1987 roku, po zwycięstwie w Pucharze Europy, Porto zdobyło także Superpuchar Europy i Puchar Interkontynentalny, pokonując Peñarol 2:1 w Tokio.
| Trofeum | Liczba zwycięstw | Ostatnie zwycięstwo |
|---|---|---|
| Mistrzostwo Portugalii | 30 | 2021/22 |
| Puchar Portugalii | 19 | 2021/22 |
| Liga Mistrzów | 2 | 2003/04 |
| Liga Europy/Puchar UEFA | 2 | 2010/11 |
Estadio do Dragão, otwarty w 2003 roku, stał się twierdzą Porto. Stadion o pojemności ponad 50 tysięcy widzów gościł finał Ligi Europy 2021 oraz liczne ważne mecze międzynarodowe. Atmosfera tworzona przez kibiców „Smoków” jest jedną z najbardziej intensywnych w Europie.
FC Porto to klub, który konsekwentnie łączy rozwój młodych talentów z walką o najwyższe cele. Akademia klubowa wypuściła dziesiątki piłkarzy, którzy zasilili reprezentację Portugalii i największe europejskie ligi. Model biznesowy oparty na kupowaniu obiecujących zawodników z Ameryki Południowej, rozwijaniu ich i sprzedaży za wielkie pieniądze pozwolił Porto pozostać konkurencyjnym mimo mniejszego budżetu niż europejskie giganty.