Rankingi Espanyol – wzloty i upadki klubu

RCD Espanyol to klub, który w ostatnich latach doświadcza ekstremalnych wahań formy. Od 2020 roku Barcelona przeżyła trzy spadki i dwa awanse, co stawia pytanie o stabilność jednego z najstarszych hiszpańskich klubów. Historia Espanyolu to jednak coś więcej niż tylko ostatnie turbulencje – to ponad 120 lat obecności w hiszpańskiej piłce, z momentami chwały i okresami głębokiego kryzysu.

Pozycja Espanyolu w historycznych rankingach La Liga

Espanyol ma na koncie 85 sezonów w najwyższej klasie rozgrywkowej – tyle samo co Valencia, a więcej tylko Real Madryt, Barcelona i Athletic Bilbao. To imponujący wynik, który plasuje klub w ścisłej czołówce hiszpańskiej piłki pod względem historycznej obecności w elicie.

Paradoksalnie jednak Espanyol jest klubem, który wystąpił w największej liczbie edycji La Liga bez zdobycia mistrzostwa. To bolesny rekord dla kibiców, którzy przez dekady obserwowali, jak ich drużyna balansuje między średnią a dolną częścią tabeli, sporadycznie sięgając po europejskie puchary.

Espanyol nigdy nie wygrał La Liga mimo 85 sezonów w najwyższej klasie rozgrywkowej

W ligowych rozgrywkach Espanyol zdołał ukończyć sezon wyżej od Barcelony tylko trzy razy w ciągu prawie 70 lat. To pokazuje ogromną przepaść między obiema drużynami z Barcelony, mimo że formalnie są one lokalnymi rywalami.

Trofea i sukcesy w pucharach

Choć rankingi Espanyolu w lidze nie są imponujące, klub ma na koncie realne sukcesy. Espanyol zdobył Puchar Króla cztery razy, ostatni raz w 2006 roku. Wcześniejsze triumfy przypadły na 1929 i 1940 rok, a dwa najnowsze na 2000 i 2006 rok, gdy pokonali Atletico Madryt i Real Zaragozę.

Rok	Trofeum	Pokonany rywal
1929	Copa del Rey	Real Madryt (2-1)
1940	Copa del Rey	–
2000	Copa del Rey	Atletico Madryt
2006	Copa del Rey	Real Zaragoza

Na arenie europejskiej pozycja Espanyolu w rankingach również zasługuje na uwagę. Klub dwukrotnie dotarł do finału Pucharu UEFA – w 1988 i 2007 roku. W 1988 przegrali z Bayer Leverkusen pomimo przekonującego zwycięstwa 3-0 w pierwszym meczu, natomiast w 2007 ulegli Sevilli po rzutach karnych.

Wzloty – najlepsze sezony w historii klubu

W sezonie 1986/87, pod wodzą Javiera Clemente, Espanyol zajął trzecie miejsce, co dało im kwalifikację do Pucharu UEFA. To był jeden z najlepszych sezonów w historii klubu, który zapoczątkował marsz do finału europejskich rozgrywek.

W sezonie 2018/19 Espanyol zakończył rozgrywki na 7. miejscu, co oznaczało powrót do Ligi Europy po raz pierwszy od finałowego biegu w 2006-07. Wydawało się, że klub odzyskuje stabilność i wraca do europejskiej elity.

Przed erą La Liga, w regionalnych rozgrywkach katalońskich, rankingi Espanyolu wyglądały znacznie lepiej. Byli drugim najlepszym zespołem po FC Barcelonie, zdobywając dziewięć mistrzostw Katalonii. W latach 1910. wygrali Campionat de Catalunya trzy razy – w sezonach 1911-12, 1914-15 i 1917-18.

Upadki – seria degradacji do Segunda División

Historia spadków Espanyolu rozpoczęła się stosunkowo późno. Pierwszy spadek z La Liga nastąpił w sezonie 1962-63, kolejne miały miejsce w 1969, 1989 i 1993 roku. Za każdym razem klub wracał do elity po roku.

23 kwietnia 1994 roku Jose Antonio Camacho i piłkarze Espanyolu świętowali awans do najwyższej klasy rozgrywkowej, a ich pobyt w niej trwał przez 27 lat. To był najdłuższy nieprzerwany okres w historii klubu na najwyższym poziomie.

27 lat nieprzerwanych występów w La Liga (1994-2020) to najdłuższa seria Espanyolu w elicie

W 2020 roku klub spadł po raz pierwszy od 1994 roku, po porażce 1-0 z Barceloną. Była to ich szósta z rzędu porażka, po obiecującym powrocie z czterema punktami z pierwszych dwóch meczów po restarcie. Degradacja była szczególnie bolesna, bo nastąpiła z rąk odwiecznego rywala.

Kryzys 2019-2020 – anatomia katastrofy

Latem 2019 Espanyol pobił rekord transferowy wydając 10,5 miliona euro na Matíasa Vargasa, a w styczniu 2020 ten rekord został przebity zakupem Raúla de Tomása za ponad 20 milionów euro. Do tego doszły transfery Adriána Embarby za 10 milionów, Leandro Cabrery za 9 milionów i Fernando Calero za 8 milionów.

Mimo ogromnych inwestycji, klub przeszedł przez trzy zmiany trenerskie w jednym sezonie. Pablo Machín został zwolniony dwa dni przed Bożym Narodzeniem, nadzorując tylko jedno zwycięstwo w dziesięciu meczach ligowych. Jego następca Abelardo również nie zdołał uratować sytuacji.

Szybkie powroty i ponowne spadki

Rankingi Espanyolu pokazują niezwykłą regularność w powrotach do La Liga. Espanyol spadał sześć razy w swojej historii, ale zawsze wracał do najwyższej klasy rozgrywkowej w następnym sezonie.

W 2021 roku Espanyol wywalczył awans już 8 maja, z czterema meczami do końca 42-meczowego sezonu, po remisie 0-0 z Zaragozą. Był to błyskawiczny powrót, który potwierdził status klubu jako zbyt dużego na Segunda División.

Sezon spadku	Sezon awansu	Czas w Segunda División
1962-63	1963-64	1 sezon
1968-69	1969-70	1 sezon
1988-89	1989-90	1 sezon
1992-93	1993-94	1 sezon
2019-20	2020-21	1 sezon
2022-23	2023-24	1 sezon

Jednak stabilność nie trwała długo. 28 maja 2023 roku Espanyol ponownie spadł do Segunda División po zaledwie dwóch sezonach w La Liga. Hiszpanie wygrali tylko raz w ostatnich dziesięciu meczach ligowych, notując remis i osiem porażek.

Po zajęciu 4. miejsca w Segunda División klub awansował z powrotem do La Liga po zwycięstwie 2-0 (2-1 w dwumeczu) z Realem Oviedo 23 czerwca 2024 roku. To był już szósty awans w historii klubu, ale jednocześnie szósty spadek.

Era Pochettino – moment przełomowy

W styczniu 2009 roku były obrońca Espanyolu Mauricio Pochettino został zatrudniony jako menedżer, gdy klub znajdował się w strefie spadkowej – było to jego pierwsze stanowisko w seniorskiej piłce. Wygrał 2-1 z Barceloną na Camp Nou w lutym, co pomogło utrzymać klub w lidze.

Po odejściu Pochettino w 2012 roku klub utrzymał swoją pozycję w najwyższej klasie rozgrywkowej pod wodzą serii innych menedżerów. Argentyńczyk udowodnił, że nawet przy ograniczonych zasobach można skutecznie konkurować w La Liga.

Derbi barcelońskie – nierówna rywalizacja

Pozycja Espanyolu w rankingach bezpośrednich meczów z Barceloną jest przygnębiająca. Jest to najczęściej rozgrywane lokalne derby w historii La Liga, ale także najbardziej niezbalansowane, z przytłaczającą dominacją Barcelony.

Barcelona znajduje się obecnie w najdłuższej w historii serii bez porażki w derbach z Espanyolem – 25 meczów. W tym czasie Barcelona strzeliła 59 goli, a Espanyol tylko osiem.

Barcelona nie przegrała z Espanyolem w lidze od 2009 roku – seria 25 meczów bez porażki

Espanyol nie wygrał ligowego derby od pamiętnego dublet Ivána de la Peñi na Camp Nou w 2009 roku, a u siebie nie wygrał od sezonu 2006/07. Mimo to Espanyol może pochwalić się największym zwycięstwem w historii derbów – 6-0 w 1951 roku.

Legendy klubu i rekordziści

Raúl Tamudo, noszący kultowy numer 23, jest ikoną dla wielu kibiców i najlepszym strzelcem w historii klubu. Tamudo zakończył karierę w Espanyolu z 129 golami w 389 występach.

Tamudo zapisał się w historii obu finałów Copa del Rey, strzelając gola w 3. minucie przeciwko Atletico i w 2. minucie przeciwko Zaragozie. To właśnie dzięki niemu rankingi strzelców Espanyolu mają wyraźnego lidera.

W sierpniu 2009 roku kapitan Espanyolu Daniel Jarque zmarł na atak serca w wieku 26 lat we Florencji, gdzie klub przebywał po rozegraniu kilku meczów we Włoszech. Od tamtej pory w 21. minucie każdego meczu Espanyolu – jego dawnym numerze – odbywa się minutowa owacja na jego cześć.

Zmiany właścicielskie i ich wpływ na pozycję klubu

W styczniu 2016 roku chiński biznesmen Chen Yansheng przejął klub, nabywając 54% udziałów. Nowi chińscy właściciele byli gotowi do dużych inwestycji i mieli ambicje sięgnięcia po Ligę Mistrzów.

Rzeczywistość okazała się brutalna. Mimo ogromnych wydatków transferowych, rankingi Espanyolu systematycznie spadały, aż do degradacji w 2020 roku. Znaczna część gniewu kibiców była skierowana w stronę właściciela.

8 października 2025 roku Velocity Sports Partners (VSP) ogłosiło zakończenie przejęcia większościowego pakietu akcji hiszpańskiego klubu. VSP jest ramieniem inwestycyjnym ALK Capital zajmującym się sportem. To kolejna zmiana właścicielska, która może wpłynąć na przyszłą pozycję Espanyolu w rankingach.

Stadiony – od Sarrià do RCDE Stadium

Od 1923 do 1997 roku Espanyol grał swoje domowe mecze na Estadi de Sarrià w dzielnicy Sarrià-Sant Gervasi w Barcelonie. W 1997 roku przenieśli się na Estadi Olímpic Lluís Companys na Montjuïc.

Po 12 sezonach na Estadi Olímpic de Montjuïc, Espanyol przeniósł się na Estadi de Cornellá-El Prat. Nowy stadion został oficjalnie zainaugurowany 2 sierpnia 2009 meczem między Espanyolem a Liverpoolem; Espanyol wygrał 3-0, a Luis García strzelił pierwszego gola na tym obiekcie.

Obecna sytuacja i perspektywy

W latach 2020. klub porusza się między Primera División a Segunda División, niezdolny do ustanowienia solidnego chwytu w najwyższej lidze krajowej. To brutalna diagnoza, która pokazuje, jak bardzo pozycja Espanyolu w rankingach La Liga stała się niestabilna.

Obecny sezon 2024/25 to kolejna próba ugruntowania pozycji w La Liga po awansie przez playoff. Klub musi znaleźć sposób na przerwanie destrukcyjnego cyklu spadków i awansów, który niszczy budżet i morale zespołu.

Rankingi Espanyolu pokazują klub o bogatej historii, który w ostatnich latach przeżywa największy kryzys od dekad. Sześć spadków i sześć awansów to statystyka, która z jednej strony pokazuje potencjał klubu, a z drugiej – chroniczną niestabilność. Czy nowi właściciele zdołają przerwać ten cykl i przywrócić Espanyolowi miejsce w stabilnej średniej tabeli La Liga? Najbliższe lata pokażą, czy klub z ponad 120-letnią historią zdoła odbudować swoją pozycję w hiszpańskiej piłce.